ارائه کتاب های حسن روحانی شاخصه اصلی غرفه کتابخانه ملی در نمایشگاه کتاب بود

[ad_1]

به گزارش خبرنگار لیزنا، داود آقا رفیعی با بیان اینکه حسن روحانی یکی از افراد تحصیل کرده و متخصص جامعه ما است، گفت: مانند سایر متخصصینی که در حوزه خاصی تخصص دارند، ایشان نیز با توجه به اینکه رشته تخصصیشان حقوق است و سابقه ای طولانی مدت در کارهای اجرایی دولتی دارند، کتاب هایی را در این حوزه به چاپ رسانیده اند.

آقا رفیعی  ادامه داد: سازمان اسناد و کتابخانه ملی در این چهار سال به عنوان یکی از زیر مجموعه های نهاد ریاست جمهوری، توانسته است کتابخانه حسن روحانی را عرضه نماید.

او افزود برای رئیس جمهور هم بهترین راه همین است که عرضه کتاب های وی از طریق سازمان اسناد و کتابخانه ملی صورت گیرد؛ زیرا به هر حال این سازمان یکی از زیر مجموعه های نهاد ریاست جمهوری است و انجام این کار از وظایف سازمان به شمار می رود.

وی با  اشاره بر تقارن زمان برگزاری نمایشگاه کتاب با تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری اظهار کرد: عرضه کتاب های رئیس جمهور در طی این چهار سال  برای کتابخانه ملی به یک سنت تبدیل شده است که امسال هم ادامه یافت. در سال های بعد هم بر اساس خواست رئیس جمهور آینده و در صورت تمایل ایشان، کتاب های وی توسط سازمان اسناد و کتابخانه ملی عرضه خواهد شد. این سازمان به عنوان ارگانی از نهاد ریاست جمهوری  این وظیفه را بر عهده دارد.

وی افزود: البته ممکن است کتاب های وی توسط ناشر دیگری به چاپ رسیده باشد و توسط همان ناشر هم عرضه شود.

آقا رفیعی عرضه کتاب های حسن روحانی را یکی از کارکردهای اصلی غرفه سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در نمایشگاه کتاب تهران عنوان کرد و ادامه داد: معرفی کتاب های ایشان از سال 93 در غرفه این سازمان انجام می گیرد. در سال 93 حدود 7 عنوان کتاب از حسن روحانی  را در نمایشگاه کتاب آن سال ارائه کردیم مثل کتاب های «امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای»، «خاطرات دکتر حسن روحانی؛ جلد اول: انقلاب اسلامی»، «مقدمه‌ای بر تاریخ امامان شیعه»، «سن اهلیت و مسئولیت قانونی»، «امنیت ملی و نظام اقتصادی ایران» و غیره؛ ولی امسال به خواست خود ایشان فقط کتاب «امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای» و کتاب «خاطرات دکتر حسن روحانی؛ جلد اول: انقلاب اسلامی» ارائه شد و کار این سازمان در ارائه کتاب های ایشان به نسبت سال قبل تنزل پیدا کرد.

مشاور ارتباطات سازمان اسناد و کتابخانه ملی با بیان اینکه نمایشگاه کتاب در ایران وجه فروشگاهی را نیز دنبال می کند، بر فروش این کتاب ها در کنار نمایش و معرفی آن ها اشاره کرد و گفت: همکاران نهاد ریاست جمهوری مستقر در غرفه از میزان فروش کتاب های رئیس جمهور اطلاع دقیقتری دارند ولی میزان استقبال مردم از کتاب های ایشان بسیار خوب بود. بطوری که عرضه کتاب های روحانی، در کنار سایر برنامه های غرفه سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، به یکی از شاخصه های اصلی این غرفه در نمایشگاه کتاب تبدیل شده بود و وجود آثار رئیس جمهورباعث شده بود تا بازدید مردم از غرفه این سازمان در نمایشگاه افزایش یابد و حتی این استقبال به نسبت سال های قبل هم بهتر بود.

او در پایان تاکید کرد که عرضه کتاب های رئیس جمهور در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران، جدا از اینکه از کدام طیف فکری باشد، می تواند به یکی از وظایف اصلی این سازمان تبدیل شود و سازمان اسناد و کتابخانه ملی آمادگی دارد تا کتاب های رئیس جمهور آینده را نیز در نمایشگاه های سال های بعد ارائه نماید.

[ad_2]

لینک منبع

هويت ملی ما تاريخ، سرزمين، دولت و فرهنگ ايران است

[ad_1]

به گزارش خبرنگار لیزنا حمید احمدی استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران درباره هويت گفت: در بحث هويت، ديگری به معنای خود نيست و  غير از خود است.  اما اين بستگی دارد كه شما هويت را در چه سطحي نگاه كنيد.

او با بیان اینکه در جامعه به سطوح هويت دقت نمی‌شود افزود: معمولا در بسياری وقت‌ها منظور از هويت، هويت در سطح كلان ملی است در حالی كه هويت سطوح ديگری نيز دارد.

به گفته وی اينكه در هويت منظور از ديگری بيگانه يا دشمن باشد، به سطح بستگی دارد. ما يك سطح هويت فردی داريم كه در آن انسان از خانواده و محيط خصوصی برخوردار است اما ديگری قطعا همه جا به معنای دشمن نيست.

او با بیان اینکه گاهی كلمه هويت ملی لزوما به معنای هويت ملی نيست توضیح داد: زيرا در قديم پژوهش‌هايی انجام شد و تا قبل از جنگ جهانی هويت ملی چندان مطرح نبود، بلكه بيشتر منش ملی مدنظر بود و منش ملی يعنی عموما مردم يك كشور چه مي‌كنند؟ مثلا ژاپنی‌ها، انديشه ملی‌شان چه بود و در اين زمينه نيز كتاب‌هايی تاليف شد.

او با اشاره به مطالعات در زمینه هویت در ایران ادامه داد: در ايران نيز برخی به اين حوزه روی آوردند. مانند كاظم‌زاده ايرانشهر و يا «سازگاری ايرانيان» كه از سوی مهندس بازرگان كتابی نيز تاليف شد، اين پژوهش‌ها هويت به معناي منش ملی بود، يعنی رفتارهايی كه خود را در كنش‌ها نشان می‌دهند، اما وقتی بحث هويت ملی ايرانی به ميان می‌آيد، يعنی جنبه سياسی آن قوی‌تر است، بنابراين بايد ديد در بحث هويت ملی كدام جنبه مدنظر است.

احمدی در توضیح هویت ایرانی در عصر جدید گفت: در دوره جديد وقتی بحث از هويت ايرانی می‌شود، معمولا به وجه سياسی هويت ملی ايرانيان برمی‌گردد.

او  چهار مولفه  سرزمین، تاريخ، دولت و ميراث فرهنگی و معنوی را از ویژگی های هویت ملی برشمرد.

به گفته وی در بحث سرزمین باید  سرزمين هويت ايرانی را بشناسيم و بعد آن را به ديگري بشناسانيم. به همين منظور برگشتی به يك سرزمين دارد، بنابراين سرزمين يكی از اساسي‌ترين مولفه‌های هويت ايرانی است.  تاريخ يعنی اين سرزمين يك روايتی دارد و وقتی آن‌را شناسايی می كنيم با يك پديده ثابت در يك زمان نيست، بلكه يك گذار زمانی را طی كرده و داستان زندگی يك ملت را دربرمی‌گيرد، يعني از چه زمانی آمديم و چه مراحلی را طي كرديم. تاريخ و سرزمين با هم پيوستگی دارند و اگر بخواهيد سرزمينی را شناسايی كنيد، قاعدتا سراغ تاريخ آن می‌رويد.

طبق نظر احمدی تاريخ يعنی آن روايت‌هايي كه درباره سرزمين گفته شده و بازگوكننده سرنوشتی است كه در زمين ايران گذشته است و اين سرزمين اسامی خاصی در تاريخ داشته كه قديمی‌ترين آن خونيرس است كه در متون اوستايي مشاهده مي‌شود و بعدها كلمه ايرانويج ذكر شده و سپس ايران زمين و ايرانشهر نيز به كار رفته است.

وی افزود:  دولت، سرزمينی كه از يكسری نماينده‌های سياسی برخوردار بوده و آن سرزمين را نمايندگی می‌كرده است و كم‌كم تبديل به دولت شده است. بنابراين يك پديده سياسي و در واقع نگهبان سرزمين است و روايت‌كننده و مشخص‌كننده سرنوشت سرزمين آن كشور است.   

زيرا دولت نماينده يك سرزمين است و هميشه بحث دولت در تاريخ مطرح بوده كه تصميم مي‌گرفتند چگونه يك سرزمين را اداره كنند و با همسايگان خود چه تعاملاتی داشته باشند.

او ادامه داد: عنصر چهارم ميراث فرهنگی و معنوی ماست، در اين ميراث، آيين‌ها و رسوم كهن كه برای ما به جا مانده كه عنصر بسيار مهمي است و همچنين زبان فارسی كه زبان ملي ايرانيان است و زبانی كه از روزگار كهن ابزار نقل تاريخ و ثبت داستان قوم ايرانی و سرزمين آن بوده است.

این استاد دانشگاه افزود: مرحله بعد، به نظرم دين را می‌توان در ميان ميراث فرهنگي ذكر كرد، اگرچه بعضی دين را از ميراث كهن جدا میكنند و نگاه ديگری دارند، اما نگاه من به بحث دين در هويت ايرانی اين‌گونه است كه دين خاصی را نمی‌توانيم به عنوان وجه ملی ايرانيان در نظر بگيريم، زيرا اديان در ايران متعدد بود و ما از اديان ميترائيسم تا زرتشتی داشتيم و بعدها مسيحيت و سپس اسلام آمده است، انواع و اقسام مذاهب كه هنوز هم در اين سرزمين وجود دارند. اما خود كلمه دين يا دين‌خواهی يا اعتقاد به خداوند و خداپرستي عنصر معنوی هويت ايرانی است . يكتاپرستی يعني تكيه به خداپرستی يكی از ويژگي‌های مهم هويت ايرانی است، بنابراين هويت ملی ما تاريخ، سرزمين، دولت و در نهايت فرهنگ ايران است.

[ad_2]

لینک منبع

برای نقد ادبی، متن ادبی باید با روح نویسنده در ارتباط باشد

[ad_1]

به گزارش خبرنگار لیزنا، حسین پاینده نویسنده، منتقد ادبی، منتقد فیلم و استاد نظریه و نقد ادبی مهمان استدیو کتاب بود.

پاینده در ابتدای سخنان خود به نقد ادبی در جامعه‌ انگلستان اشاره کرد و گفت: در انگلستان نقد ادبی از دبیرستان شروع می‌شود و دانش‌آموزان قبل از پایان دوره دبیرستان باید رمان‌های معروف مانند کتاب‌های قرن 18 انگلستان را خوانده باشند تا به این شکل بذر نقادانه در ذهن آنها شکل بگیرد و وقتی وارد دوره دانشگاهی می‌شوند به‌شکل کاربردی و تئوریک این مفاهیم را می‌آموزند تا به‌شکل حرفه‌ای بتوانند کار نقد ادبی را انجام بدهند.

پاینده در رابطه با فرایند نقد ادبی در ایران و تفاوت مفهوم آن با کشورهای اروپایی گفت: در کشور ما فرایند نقد ادبی متفاوت است، زیرا ما به تازگی وارد این حوزه شده‌ایم و توانسته‌ایم نقد ادبی را به جامعه معرفی کنیم. اگر به واحدهای رشته کارشناسی هم نگاهی بیندازیم متوجه می‌شویم که دانشجوی ما تنها چند واحد در دوره کارشناسی درباره این مفاهیم می‌آموزند و با چند نظریه محدود آشنا می‌شود. در کشور ما از طریق ترجمه برخی کتاب‌های نقد ادبی و چند تالیف محدود گام‌هایی در این حوزه برداشته شده است ولی ما در ابتدای راه هستیم.

او اهمیت مطالعات فرهنگی را در بهینه کردن روش بهره‌برداری از متن ادبی دانست و ادامه داد: به نظر من مطالعات فرهنگی پیوند ادبیات با حیات اجتماعی را فراهم می کند و ادبیات و متن ادبی دلیلی برای بهتر فکر کردن است. ما باید در کنار لذت‌ بردن از ادبیات، نکات آموزشی را نیز بیاموزیم.

به اعتقاد وی نقد ادبی جدید در ایران را کسانی به ادبیات معرفی کردند که روی ادبیات خارجی مانند انگلستان و فرانسه تسلط کافی داشتند. پاینده در توضیح این اعتقاد خود با بیان اینکه باید واقع‌بین باشیم گفت: استادان ما سال‌ها به‌شکل کلاسیک به ادبیات نگاه کرده‌اند و مطالعات آن‌ها بر ادبیات کهن بوده است. به همین دلیل وقتی آنها با یک متن ادبی روبه‌رو می‌شوند شروع به تفسیر آن متن می‌کنند تا عامه مردم نیز بتوانند مفهوم را درک کنند که کار ارزشمندی نیز است، اما نقد ادبی محسوب نمی‌شود.

این منتقد ادبی در توضیح تفاوت تدریس نقد ادبی در ایران و خارج از کشور با اشاره به دوران دانشجویی خود گفت: پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد من درباره نقد ادبی بود اما وقتی که برای ادامه تحصیل به خارج از کشور سفر کردم متوجه شدم که استادان ما در این سال‌ها زحمات زیادی برای ما کشیده‌اند اما ما فاصله بسیار زیادی با مفهوم نقد ادبی داریم. در دوسال اول دوره دکتری همه همکلاسی‌های من تلاش می‌کردند که به نظریه‌پردازی بپردازند؛ چراکه آنها تسلط کافی بر نظریه‌های ادبی داشتند اما در همین زمان، وقت من صرف یادگیری نظریه‌هایی شد که آنها در دوره کارشناسی و کارشناسی‌ارشد فراگرفته بودند و به این شکل دو سال سخت را پشت سر گذاشتم.

پاینده با بیان اینکه نقد ادبی یک کار مکانیکی نیست توضیح داد:  منتقد نباید مانند یک مهندس اجزا را به مخاطبان نشان دهد و سپس با به‌کار انداختن دستگاه به آنها بگوید که آن ماشین چطور کار می‌کند. روش نقد ادبی به این شکل نیست که ما متن را داخل ماشین نقد قرار دهیم و براساس یک نظریه متنی از ماشین خارج شود چراکه متن ادبی باید با روح نویسنده در ارتباط باشد.

او بین نقد و نقد ادبی تفاوت قائل شد و ادامه داد: مردم عادی نیز می‌توانند در مورد مسایل مختلف مثل یک فیلم سینمایی نظر دهند و این نیز نوعی نقد است. اما این نقد تفاوت بسیار زیادی با نقد ادبی دارد زیرا  منتقد ادبی نظر خودش را مطرح نمی‌کند بلکه با استفاده از نظریه‌های موجود و در چارچوبی علمی به تشریح یک اثر می‌پردازد.

به اعتقاد این استاد دانشگاه نظریه و نقد در دانشگاه ها گرایش نیست بلکه رشته است و سرفصل‌های گرایش نقد ادبی در دانشگاه‌های ایران نشان می‌دهد که درس‌های خاصی اضافه نشده است. بسیاری از این درس‌ها در دوره‌های لیسانس و فوق‌لیسانس سایر رشته‌های ادبیات نیز وجود دارد.

وی با بیان اینکه تولید کتاب‌هایی در زمینه نقد ادبی باعث شکوفایی این حوزه خواهد شد افزود: قبول دارم که کتاب‌های نظریه و نقد ادبی بیشتر در دانشگاه‌ها مورد توجه قرار می‌گیرد اما نقد ادبی را می‌توانیم در سایر فضاهای آموزشی به نویسندگان و فیلم‌سازان نیز آموزش دهیم تا آنها توجه بیشتری به متن داشته باشند.

به اعتقاد پایند ادبیات کهن را نیز می‌توان مورد نقد ادبی قرار داد و این نقد فقط  مختص متون معاصر نیست.  برای مثال شاهنامه را می‌توان از نظر فوکو بررسی کرد و هیچ مانعی وجود ندارد. نقد ادبی به ما کمک می‌کند که متون کهن را مجددا بخوانیم و به مواردی که کمتر به آنها توجه شده بود توجه ویژه‌ای داشته باشیم.

او گفت: نقد ادبی برای بهتر زندگی کردن است بنابراین نمی‌توان آن را مختص به ادبیات کهن یا ادبیات معاصر دانست.

حسین پاینده در پایان گفت: نقد ادبی برای حساس کردن ما به زندگی ایجاد شده است؛ اگر روش درست زندگی کردن را در اختیار ما قرار دهد راهی انسانی است و باید آن را گسترش داد.

[ad_2]

لینک منبع

اهداف غرفه سازمان اسناد و کتابخانه ملی در نمایشگاه کتاب

[ad_1]

به گزارش خبرنگار لیزنا، داود آقا رفیعی استانداردسازی برای کتابخانه ها، میراث سازی برای میراث مکتوب کشور و حفظ و نگهداری از آن ها و همچنین اطلاع رسانی در مورد این میراث ها را از کارهای اصلی کتابخانه ملی برشمرد.

آقا رفیعی ادامه داد: بنا بر اساسنامه ای که مصوب مجلس شورای اسلامی است، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران باید برای کتابخانه ها استانداردسازی کند. فعالیت انتشارات کتابخانه ملی در سی‌امین دوره نمایشگاه کتابخانه کتاب ایران نیز بر همین اساس و محور انجام می گیرد.  

او افزود: علاوه بر برنامه های استاندارد سازی برای کتابخانه ها، دستنامه ها و یا قوانین و مقررات مربوط به آن، سازمان اسناد و کتابخانه ملی بنا بر ماهیت خود، بحث آرشیو، سند و تاریخ پژوهی را هم دنبال می کند و بخشی از کتاب هایی که امسال در نمایشگاه عرضه شده است بر این محور قرار دارد.

وی ادامه داد: با توجه بر اینکه برای اکثر مردم کتابخانه ملی فقط کتابخانه ای در ابعاد بزرگ است و آن را در تراز با کتابخانه های عمومی در سطح شهر می دانند، کتابخانه ملی باید باز تعریف و برای مردم بازشناسی  شود. در نمایشگاه کتاب فرصت خوبی برای این باز تعریف وجود دارد. غرفه سازمان اسناد و کتابخانه ملی در نمایشگاه فرصتی است تا قسمت های پنهان و مهجور مانده کتابخانه ملی معرفی شود. یکی از این راه کار ها این است که اسناد، کتاب های کهن و موزه مانند نمایش داده شود. با این هدف، ما ویترین هایی را اینجا داریم که کتاب های کهن و دست نوشته هایی قدیمی مانند دست خط امیر کبیر را نمایش می دهیم.

آقا رفیعی در توضیح نقش میراث سازی کتابخانه ملی گفت: کتابخانه ملی علاوه بر مباحثی مثل حفظ و نگهداری کتاب، بحث میراث داری و حفظ میراث مکتوب کشور را هم در بر می گیرد. در حال حاضر قدمی به جلو برداشته ایم و قصد داریم تا میراث سازی هم بکنیم. کتابخانه ملی بنا بر مصوبه وزارت علوم دارای حدود 60 عنوان و پست هیات علمی است که پژوهشگران قدیمی و به نام علم اطلاعات و دانش شناسی و یا پژوشگران عرصه اسناد و آرشیو را شامل می شود. برمبنای حضور این اساتید در کتابخانه ملی، پژوهشکده و گروه های علمی موجود، کار میراث سازی برای میراث مکتوب کشور پیش می رود.

مشاور ارتباطات سازمان اسناد و کتابخانه ملی در توضیح بخش های دیگری از این مرکز که در نمایشگاه سی ام معرفی می شود، به بخش فیپا اشاره کرد و گفت:  فیپا یعنی فهرست نویسی پیش از انتشار کتاب. فیپا بخشی است که ما می توانیم از طریق آن  شناسنامه و استاندارد بین المللی را برای کتاب ها فراهم کنیم و برای اینکه کتاب شناسنامه دار شود، موضوعات مرتبط با یک کتاب را به آن اختصاص دهیم تا از طریق آن یک کتاب با شماره ای مخصوص در جهان شناخته شود.

او ادامه داد:  فیپا باعث شده ست تا ما غرفۀ غرفه دارها شویم. ما در این مرکز با ناشران سر و کار داریم. در نمایشگاه کانتری به فیپا اختصاص یافته است تا ناشران اگر ابهام یا سوالی دارند، مطرح نمایند.

وی یکی دیگر از وظایف سازمان اسناد و کتابخانه ملی  را حفظ، نگهداری و اطلاع رسانی نسخ خطی عنوان کرد و گفت: کانتر دیگری به نسخ خطی اختصاص یافته است. نسخه های خطی کشور جزو میراث گذشته و نشان دهنده سطح دستاوردهای گذشتگان برای امروز است. از قبل این میراث فرهنگی  و نسخ خطی است که ما می توانیم به خود ببالیم و از سایر کشورهایی که این میراث را ندارند، متمایز شویم. بنا براین حفظ و نگهداری و اطلاع رسانی در مورد این میراث به مردم کشور اهمیت بسیاری دارد.

آقا رفیعی با منحصر به فرد خواندن غرفه کتابخانه ملی در نمایشگاه کتاب گفت: این غرفه صرفا بحث تجاری کتاب را ندارد هرچند فروش کتاب را هم  مد نظر قرار داده است. ما کتاب ها تخصصی مربوط به کتابداری و اسناد و آرشیو را ارائه می کنیم.

به گفته وی سازمان اسناد و کتابخانه ملی امسال با 130 عنوان کتاب در نمایشگاه حضور یافته است که 75 عنوان از این کتاب ها چاپ اول هستند. عمده کتاب ها هم مباحث علم اطلاعات و دانش شناسی و آرشیو و اسناد را شامل می شود.

او به ارائه کتاب های حسن روحانی، رئیس جمهور ایران درغرفه این مرکز در نمایشگاه کتاب اشاره کرد و افزود: کتاب های ایشان چند سالی است که از طریق کتابخانه ملی ارائه می شود.

آقا رفیعی مرمت اسناد قدیمی را از دیگر اقدامات غرفه سازمان اسناد و کتابخانه ملی در نمایشگاه کتاب عنوان کرد که بر روی میز نور غرفه انجام می گیرد و یکی از بخش های جذاب این غرقه محسوب می شود.

[ad_2]

لینک منبع

هرچه درآمد نهاد از نیم درصد شهرداری ها بیشتر باشد، خرید بیشتری از ناشران صورت می گیرد

[ad_1]

محمد اله یاری معاون توسعه کتابخانه‌ها و کتابخوانی نهاد در گفتگویی با خبرنگار لیزنا در خصوص خرید نهاد کتابخانه های عمومی کشور از ناشران در سی‌امین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران گفت: خرید نهاد کتابخانه های عمومی کشور بر اساس نام ناشر نیست بلکه بر مبنای نیاز کتابخانه ها است. این خرید با توجه به نیازی که در حوزه های مختلف برای کتابخانه ها تشخیص داده می شود، صورت می گیرد.

اله یاری ادامه داد: کارشناسان خرید ما از تهران و استان ها در ایام برگزاری نمایشگاه در آن حضور دارند؛ با ناشران گفت و گو می کنند و کاتالوگ ها و بروشور ها را بررسی می کنند و برخی آثار را اگر فرصتی فراهم شود به صورت حضوری می بینند.

وی عمده هدف حضور کارشناسان محتوای نهاد در نمایشگاه کتاب را ایجاد حلقه مصرف بین مصرف کننده و تولید کننده عنوان کرد و توضیح داد: کارشناسان در گفت و گوها با ناشران نیاز کتابخانه ها را با توجه به حوزه های مختلف منتقل می کنند.  برای مثال در حوزه کودک و نوجوان، قصه و رمان، دین، روان شناسی، تاریخ و غیره عمدتا کتاب ها اگر شرایط مناسبی از نظر ظاهر و محتوا داشته باشد بیشتر مورد نیاز و پسند مردم است و ما واسطه ای هستیم تا پسند و ذائقه مردم را به ناشرین منتقل کنیم. گاهی این انتقال از طریق گفت و گوهای حضوری انجام می گیرد و گاه از طریق نوع خریدی که صورت می گیرد.

او ادامه داد: با توجه به بودجه ای که نهاد برای خرید کتاب دارد و محدودیتی که مخازن کتابخانه ها دارند، نهاد مجبور به «به‌گزینی» است و اگر در یک حوزه موضوعی چند کتاب منتشر شده باشد، طبیعتا اثری که بهتر باشد و ساختار کتاب کیفیت بهتری داشته باشد، از طرف نهاد در طول سال مورد خرید قرار می گیرد.

معاون توسعه کتابخانه‌ها و کتابخوانی نهاد در مورد میزان این بودجه بیان کرد: شاید نهاد بتواند در ابتدای سال تخمینی در مورد بودجه بزند اما اینکه چقدر از آن به واقع می پیوندد متاثر از شرایط خاصی است. بودجه نهاد کتابخانه ها بودجه ای است که در مجلس و دولت پیش‌بینی می شود و به صورت بودجه کمک تعلق می گیرد. بخشی از آن، بودجه ای است که از طریق درآمد حاصل از نیم درصد شهرداری ها به نهاد تزریق می شود و هرچه درآمد نهاد از نیم درصد شهرداری ها بیشتر باشد، این پول بیشتر خرج خرید کتاب و تجهیز کتابخانه ها خواهد شد. لذا این بودجه با توجه به درآمدی که نهاد کتابخانه ها تا پایان سال دارد متفاوت است.

اله یاری در بخش دیگری از سخنان خود در مورد ارزیابی نمایشگاه امسال و با توجه به مسئولیت وی در برگزاری نمایشگاه کتاب در سالهای گذشته، با اشاره به برگزاری نمایشگاه در شهر آفتاب گفت: شهر آفتاب وسعت مکانی خوبی دارد و اساسا عمده سالن ها برای مصرف نمایشگاهی ساخته شده است. مکان های عمومی که مردم باید تردد و مراجعه کنند، نسبتا مکان های بازی است و اطلاع رسانی را به نسبت مناسب دیدم. این نشان می دهد که تعامل خوبی بین مجموعه شهرداری و وزارت ارشاد صورت گرفته است.

او با اشاره به بعد مسافت نمایشگاه با شهر و استفاده مردم از مترو برای تردد افزود: امیدواریم زحمات برگزار کنندگان نمایشگاه با استقبال مردم مواجه شود.

اله یاری با بیان اینکه از میزان رضایت ناشرین از فروش خود برآوردی ندارد گفت: اطلاع رسانی نمایشگاه میزان فروش آن از طریق دستگاه کارتخوان را به صورت روزانه اعلام می کند. میزان بازدید مردم از نمایشگاه را هم اعلام کرده است. فکر می کنم نباید قضاوت کرد و باید اجازه دهیم تا نمایشگاه کتاب چند سال در این محل برگزار شود و مردم نسبت به محیط ها، سالن ها و موقعیت بخش های مختلف آشنا شوند. هرچه این آشنایی بیشتر صورت گیرد و هرچه نمایشگاه برای اطلاع رسانی و دسترسی به خدمات رفاهی هزینه های بیشتری کند، طبیعتا مردم استقبال بیشتری خواهند کرد. 

[ad_2]

لینک منبع